Permainan tuju guli atau dikenali juga sebagai kelereng merupakan antara permainan tradisional yang amat popular dalam kalangan kanak-kanak Melayu, khususnya pada tahun 1960-an hingga 1980-an. Ia biasanya dimainkan oleh kanak-kanak lelaki berumur antara tujuh hingga dua belas tahun di kawasan kampung seperti halaman rumah, padang tanah lapang, atau tepi jalan tanah merah. Aktiviti ini lebih meriah apabila dimainkan pada musim panas atau kemarau kerana tanah yang kering sesuai untuk melukis bulatan dan menggali lubang sebagai gelanggang permainan. Sebaliknya, tanah becak ketika musim hujan akan menyukarkan permainan kerana guli mudah melekat dengan lumpur.

Permainan tuju guli dimainkan dengan peraturan yang mudah. Satu bulatan berdiameter kira-kira satu meter dilukis di tanah, dan sebuah lubang kecil sedalam tujuh sentimeter digali di tengah, dikenali sebagai “lubang induk.” Dari jarak kira-kira tiga meter, pemain akan bergilir-gilir melontarkan guli masing-masing ke arah bulatan tersebut. Pemain yang berjaya mengenai sasaran atau menggugurkan guli lawan dianggap menang. Bagi kanak-kanak kampung, permainan ini bukan sekadar hiburan, malah menjadi simbol interaksi sosial, latihan kemahiran motor halus, serta kenangan kolektif zaman kanak-kanak yang sarat dengan nilai budaya.

Dari sudut sejarahnya, permainan guli mempunyai akar yang panjang dan melintasi pelbagai peradaban dunia. Permainan ini dipercayai bermula sejak zaman prasejarah apabila kanak-kanak di zaman tersebut telah menggunakan batu kecil, biji buah, atau tanah liat bulat sebagai alat permainan. Bukti arkeologi menunjukkan bahawa guli tanah liat telah ditemui dalam makam Mesir purba sekitar 3000 SM. Seiring perkembangan peradaban manusia dalam tamadun Yunani dan Rom, kanak-kanak turut bermain dengan guli yang diperbuat daripada tanah liat dan batu, malah terdapat catatan mengenainya dalam karya kesusasteraan klasik. Kemudian, pada abad ke-19, kemunculan teknologi pembuatan kaca di Jerman dan Amerika Syarikat memacu pengeluaran guli kaca secara besar-besaran. Inovasi ini menjadikan guli lebih murah, tahan lama, dan digemari kanak-kanak di seluruh dunia termasuk di Asia Tenggara.

Dalam konteks Malaysia, asal usul permainan tuju guli agak sukar untuk ditentukan secara tepat kerana ketiadaan bukti bertulis atau catatan sejarah yang khusus mengenainya. Namun begitu, sejarah lisan daripada generasi terdahulu memberikan gambaran awal bahawa permainan ini telah lama wujud dalam kehidupan masyarakat kampung. Diceritakan bahawa pada zaman awal, guli tempatan dihasilkan daripada potongan kayu yang dibulatkan sebesar telur ayam. Bentuk permainan ini dipercayai dimainkan oleh kanak-kanak di luar kawasan istana sebagai hiburan rakyat, walaupun tidak terdapat bukti arkeologi yang jelas untuk mengesahkannya.

Selepas Perang Dunia Pertama dan seterusnya Perang Dunia Kedua, berlaku perubahan ketara dalam bentuk guli yang digunakan. Guli tidak lagi dibuat daripada kayu, sebaliknya diperbuat daripada campuran kapur dan simen dengan saiz sebesar ibu jari kaki. Pada masa yang sama, permainan guli semakin mendapat tempat kerana guli kaca mula diimport secara besar-besaran dari luar negara, menjadikannya lebih mudah diperoleh dengan harga yang berpatutan. Hal ini juga bertepatan dengan konteks kolonialisme di Tanah Melayu ketika itu, apabila aktiviti perdagangan antarabangsa membawa masuk pelbagai bentuk permainan baharu termasuk guli kaca yang lebih tahan lama dan menarik.

Setelah itu, era 1960-an hingga 1990-an dianggap sebagai zaman kegemilangan permainan guli di Malaysia. Pada era ini, hampir setiap kanak-kanak kampung memiliki koleksi guli kaca berwarna-warni yang menjadi kebanggaan peribadi mereka. Permainan tuju guli menjadi aktiviti harian, dimainkan selepas waktu sekolah atau ketika cuti panjang di halaman rumah, tanah lapang, atau tepi jalan kampung. Lubang induk dan bulatan guli mudah didapati di tanah kampung, melambangkan bahawa permainan ini benar-benar sebati dengan budaya masyarakat. Selain menjadi sumber hiburan, ia juga berfungsi sebagai medium sosialisasi yang mengeratkan hubungan sesama rakan sebaya, melatih ketangkasan fizikal, serta menanam semangat bersaing secara sihat dalam kalangan kanak-kanak.

Menjelang era 2000-an hingga kini, permainan guli mula mengalami kemerosotan populariti akibat arus perubahan gaya hidup moden. Kehadiran televisyen, permainan video, komputer, dan gajet elektronik telah mengalihkan minat kanak-kanak daripada permainan tradisional kepada hiburan digital. Walaupun begitu, permainan tuju guli tidak lenyap begitu sahaja. Ia masih wujud sebagai sebahagian daripada memori budaya kolektif masyarakat Melayu dan terus diperkenalkan semula dalam pelbagai bentuk. Misalnya, festival permainan tradisional anjuran Jabatan Kebudayaan dan Kesenian Negara (JKKN), pameran warisan budaya, serta aktiviti kokurikulum di sekolah rendah sering menjadikan guli sebagai salah satu tarikan utama. Hal ini menunjukkan bahawa meskipun terpinggir oleh perkembangan moden, tuju guli masih bertahan sebagai warisan budaya yang mencerminkan identiti dan kehidupan kanak-kanak Melayu sepanjang zaman.